W 1922 roku objął stanowisko dyrektora technicznego lwowskiej Fabryki Broni i Maszyn „Arma”. W tym czasie był również wykładowcą na Politechnice Lwowskiej i nauczycielem w miejscowej szkole przemysłowej. W czerwcu 1927 roku został oddelegowany do pracy przy budowie Państwowej Fabryki Związków Azotowych w podtarnowskich Mościcach. Był, między innymi, prokurentem powstającego zakładu, kierownikiem Wydziału Mechanicznego. W latach 1932−1939 był naczelnikiem gminy Mościce. W późniejszych latach przewodniczył miejscowej organizacji Obozu Zjednoczenia Narodowego. Ponadto pełnił funkcję prezesa rady nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej pracowników umysłowych fabryki, działał również w Komisji Regulacji i Rozbudowy Mościc. We wrześniu 1939 roku został ewakuowany na wschód, z częścią środków przeznaczonych na wrześniowe wypłaty dla pracowników. Do Mościc powrócił w grudniu tegoż roku.