Helena Malarewicz-Krajewska (ur. 14 lipca 1910 w Tykocinie, zm. 7 maja 1998 w Warszawie) – polska malarka, zwolenniczka realizmu socjalistycznego.
Życiorys Studiowała w latach 1928–1929 w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku w Krakowie, w latach 1929–1934 w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie: malarstwo u Mieczysława Kotarbińskiego i Felicjana Szczęsnego Kowarskiego oraz grafikę u Władysława Skoczylasa i Leona Wyczółkowskiego. W czasie studiów w warszawskiej ASP działała w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie”.
Po ukończeniu studiów przystąpiła wraz z mężem Juliuszem Krajewskim (1905–1992) do grupy artystycznej Czapka Frygijska skupiającej malarzy o poglądach lewicowych, i uczestniczyła w wystawach tej grupy.
W czasie okupacji niemieckiej przebywała na Lubelszczyźnie, utrzymując się z pracy fizycznej.
Pod koniec 1945 roku Helena i Juliusz Krajewscy zamieszkali w Warszawie. Helena Krajewska brała udział w tworzeniu pierwszego w PRL Związku Plastyków. Krajewscy zostali członkami organizacji partyjnej PPR przy Związku Plastyków.
W roku 1947 została Prezesem Zarządu Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków, a w roku 1948 sekretarzem POP PZPR przy ZPAP.