Deputacja polska została przyjęta przez Fryderyka Wilhelma IV 23 marca, ale nie odniósł się on do przedstawionych mu postulatów pozytywnie. Inaczej zareagował premier Adolf Heinrich von Arnim-Boitzenburg, który obiecał deputacji (jednak tylko ustnie) spełnienie postulatów, przy czym zamiast polskiego korpusu miała powstać polska gwardia narodowa.
Inne działania Chcąc uzyskać jak najszersze poparcie społeczeństwa, członkowie Komitetu wydali kilka postępowych postanowień. Do najważniejszych należały: ogłoszenie równouprawnienia Żydów oraz zniesienie 1 kwietnia części obowiązków dworskich, którymi obciążeni byli chłopi. Nawiązano także rozmowy z kręgami patriotycznymi w Galicji, gdzie skierowano jako delegata Rogera Raczyńskiego.
Po wprowadzeniu 3 kwietnia stanu oblężenia przez pruskiego gen. Friedricha Colomba Komitet zdecydował się podjąć radykalniejsze działania. Wezwano do tworzenia lokalnych oddziałów powstańczych, które miały się szkolić i powiększać stany liczebne w organizowanych przez Ludwika Mierosławskiego obozach we: Wrześni, Miłosławiu, Środzie Wielkopolskiej, Nowym Mieście, Książu Wielkopolskim i Pleszewie.