Bitwa pod Borową Górą – jedna z największych bitew w czasie kampanii wrześniowej 1939.
Góry Borowskie to trzy niewielkie wzniesienia na terenie gminy Wola Krzysztoporska (278,5 m n.p.m.) znajdujące się na południowy zachód od Piotrkowa Trybunalskiego i na południowy wschód od Bełchatowa (województwo łódzkie). Od 2 września pozycje obronne w Górach Borowskich stały się ważnym punktem strategicznym – hamującym ruch niemieckiego XVI Korpusu Pancernego na Piotrków Trybunalski-Bełchatów.
Pozycje te obsadzone zostały przez oddziały 2 pułku piechoty Legionów płk. Ludwika Czyżewskiego z 2 Dywizji Piechoty Legionów (2 DPLeg) i 146 pułku piechoty ppłk. Artura Pollaka z 44 Dywizji Piechoty rez.
Oddziały 2 pułku piechoty Legionów wchodziły w skład Grupy Operacyjnej „Piotrków” gen. Wiktora Thommée Armii „Łódź”.
Zadania i rozmieszczenie pododdziałów Gen. Thommée wyznaczył płk. Ludwikowi Czyżewskiemu trudne do realizacji i odpowiedzialne zadanie. Posiadając stosunkowo skromne siły miał on bronić odcinka o długości około 25 km. Przebiegał on od styku z 30 DP w rejonie Księży Młyn poprzez Modrzew – Cyganów – Góry Borowskie – Ludwików – Jeżów do Rozprzy.