thumb|Podpis i pieczątka imienna asp. PP Jana Piwnika Jan Piwnik ps. Donat, Ponury, Jaś (ur. 31 sierpnia 1912 w Janowicach, zm. 16 czerwca 1944 pod Jewłaszami) – kapitan Wojska Polskiego i aspirant Policji Państwowej, cichociemny, pośmiertnie awansowany do stopnia majora, a następnie do stopnia pułkownika (2012); dowódca partyzancki Armii Krajowej w Górach Świętokrzyskich i na Nowogródczyźnie. Kawaler Orderu Virtuti Militari IV i V klasy.
Życiorys Młodość i służba w Policji Państwowej Urodził się w rodzinie Jana i Zofii z domu Kłonica. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Janowicach, a następnie Gimnazjum im. J. Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim, w którym w 1932 r. zdał maturę. Do 1933 r. służył w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, kończąc ją w stopniu plutonowego podchorążego rezerwy. W 1934 r. został mianowany podporucznikiem rezerwy. W latach 1935–1939 służył w Policji Państwowej. Początkowo szkolił się w szkole oficerów policji w Mostach Wielkich, a następnie kierował posterunkiem w Horochowie na Wołyniu. Od 1938 służył w Grupie Rezerwy Policyjnej w Warszawie. 5 kwietnia 1939 został przesunięty z 1. do 3. kompanii na stanowisko dowódcy plutonu. Z dniem 1 maja 1939 został mianowany aspirantem PP.