Aleksiej Kulabko|thumb Aleksiej Aleksandrowicz Kulabko (ros. Алексей Александрович Кулябко, ur. w Omsku, zm. 6 sierpnia 1930 w Moskwie) – rosyjski fizjolog, profesor fizjologii Uniwersytetu w Tomsku, autor ponad 50 prac naukowych.
W 1888 roku ukończył studia przyrodnicze na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu. Był uczniem Sieczenowa i Owsiannikowa, jeszcze jako student pracował w laboratorium fizjologicznym Wwiedienskiego. W 1890 został prosektorem zakładu fizjologii Uniwersytetu w Tomsku. W 1893 roku otrzymał tytuł lekarza, w 1897 roku doktora medycyny. Od 1903 do 1924 profesor fizjologii na Uniwersytecie w Tomsku.
Zajmował się badaniem funkcji izolowanych narządów zwierząt i człowieka.
Wybrane prace О гистологическом строении Бартолиниевых желёз, 1888 Къ бiологiи рѣчной миноги. Извѣстія Императорской Академіи Наукъ, 7:1 (1897), 27–28 Einige Beobachtungen über die Leber des Flussneunauges (Petromyzon fluviatilis). Centralblatt für Physiologie 12, s. 380, 1898 Über das “Ureïn” des Dr. Moor und seine physiologischen Wirkungen. Извѣстія Императорской Академіи Наукъ 13 (5), ss. 489–508, 1900 Опыты надъ изолированнымъ птичьимъ сердцемъ. Извѣстія Императорской Академіи Наукъ 15 (5), ss. 471–472, 1901 Ueber einen besonderen Fall des secundären Tetanus.