Aleksander Wojciechowski (ur. 13 marca 1922 w Sosnowcu, zm. 20 sierpnia 2006 w Warszawie) – polski krytyk i historyk sztuki, specjalizujący się w sztuce XIX i XX w.
Był doktorantem Juliusza Starzyńskiego. W latach 1950–1991 pracował w Instytucie Sztuki PAN, kierując ośrodkiem badań i dokumentacji plastyki współczesnej. Po przemianach październikowych był do 1960 redaktorem naczelnym „Przeglądu Artystycznego”, który w tym okresie propagował sztukę modernizmu i wziął z jego ramienia udział w konferencji nieborowskiej z członkami polskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA) 11–12 lutego 1958. W latach 1979–1998 sprawował funkcję prezesa Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, a następnie został wybrany na honorowego prezesa Sekcji. Od 1989 był honorowym prezesem Związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 80. był członkiem Komitetu Kultury Niezależnej podziemnej „Solidarności". Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 230-6-17).