W 1973 roku przeszedł do klubu Atlético Chalaco Callao, a w 1974 był graczem klubu Unión Tumán.
Jako gracz klubu Juan Aurich Chiclayo był w składzie reprezentacji podczas turnieju Copa América 1975, gdzie Peru zdobyło tytuł mistrza Ameryki Południowej. Meléndez zagrał we wszystkich 9 meczach – dwóch z Chile, dwóch z Boliwią, dwóch z Brazylią i trzech z Kolumbią. W rewanżowym meczu z Brazylią strzelił samobójczego gola, który dał prowadzenie rywalom. Choć Peru przegrało 0:2, zdołało awansować do finału. Samobójczy gol Meléndeza był jedyną samobójczą bramką w całym turnieju.
W 1977 roku Meléndez wziął udział w eliminacjach do finałów mistrzostw świata w 1978 roku. Zagrał we wszystkich sześciu meczach – dwóch z Ekwadorem, dwóch z Chile oraz z Brazylią i Boliwią. Na finały jednak nie pojechał, a mecz z Boliwią okazał się ostatnim w reprezentacji narodowej.
W 1978 roku Meléndez był piłkarzem klubu León Huánuco, w którym w 1979 roku zakończył karierę.
Od 15 kwietnia 1965 roku do 17 lipca 1977 roku Meléndez rozegrał w reprezentacji narodowej 35 meczów, w których nie zdobył dla swej drużyny żadnej bramkiPeru – Record International Players..
Meléndez zaliczany jest do grona najwybitniejszych obrońców w historii futbolu peruwiańskiego.