Druga zmiana Dowódcą drugiej eskadry był kpt. Julio Salvador Díaz-Benjumea. Liczyła ona 19 pilotów. Została sformowana 6 lutego 1942 r. w Morón de la Frontera. Od 8 marca prowadziła działania bojowe z lotniska w Orle. Wchodziła w skład JG-51 „Mölders”. Hiszpanie latali na myśliwcach Me 109 F. Mieli też kilka samolotów transportowych Junkers Ju 52. Wspierali wojska niemieckie podczas walk pod Woroneżem, a następnie podczas ofensywy na Stalingrad. W listopadzie zostali wycofani z frontu. Wykonali ogółem 117 misji bojowych, uzyskując 6 potwierdzonych i 4 prawdopodobne zwycięstwa powietrzne. Straty wyniosły 2 lotników i 1 żołnierz z obsługi naziemnej.
Trzecia zmiana Na czele trzeciej eskadry stał kpt. Carlos Ferrándiz Arjonilla. Liczyła, podobnie jak poprzednia zmiana, 19 pilotów. Utworzono ją 1 września 1942 r. w Sewilli. 23 października została przeniesiona do Saint Jean d'Angely, gdzie przeszła przeszkolenie, po czym dostała myśliwce Me 109 F. Od 30 listopada wykonywała misje bojowe z lotniska w Orle w składzie JG-51. Pod koniec lutego 1943 r. została przezbrojona na myśliwce Focke-Wulf Fw 190. Działała w rejonie Rżewa i Smoleńska. Wykonała łącznie 112 misji bojowych, tracąc 5 pilotów. Odniosła 16 potwierdzonych zwycięstw powietrznych.