W 1548 roku Sulejman Wspaniały i Alqas wkroczyli do Iranu na czele potężnej armii, w odpowiedzi na co Tahmasp zastosował wokół Tebrizu sprawdzoną wcześniej taktykę spalonej ziemi, co sprawiło armii tureckiej poważne problemy aprowizacyjne. Alqas próbował dotrzeć do dalszych terytoriów Iranu, licząc, że uda mu się wzniecić powstanie przeciwko szachowi, jednak mieszkańcy miast Isfahan i Sziraz odmówili otwarcia bram. Tymczasem Sulejman ponownie zdobył Tebriz oraz podbił całą irańską Armenię, utrwalając w ten sposób swoje zdobycze w prowincji Wan. Turcy zdobyli także niektóre twierdze w Gruzji.
Natomiast Alqas Mirza musiał zawrócić do Bagdadu, gdzie rozczarowani Turcy zostawili go jako osobę bez znaczenia. Wkrótce wpadł w ręce Persów – nie został skazany na karę śmierci, lecz na dożywotni pobyt w więzieniu w twierdzy Qahqaha.
Trzecia kampania (1553–1555) W 1553 roku Sulejman Wspaniały przystąpił do trzeciej i ostatniej kampanii przeciwko szachowi Persji. Tym razem to szach Persji Tahmasp I przejął na początku inicjatywę i pobił armię Iskandara Paszy w bitwie pod Erzerum. W jego ręce wpadł m.in. jeden z faworytów sułtana, Sinan Beg. Na skutek bitwy Erzerum znalazło się w rękach Persów.