Sokół śniady (Falco concolor) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). Gnieździ się na obszarach leżących od północno-wschodniej Afryki po południowe regiony Zatoki Perskiej i południowo-zachodni Pakistan; zimuje w południowo-wschodniej Afryce i na Madagaskarze. Narażony na wyginięcie.
Systematyka Należy do grupy sokołów o wąskich i długich skrzydłach, kobuzów, a czasem zalicza się go, wraz z innymi spokrewnionymi sokołami, do grupy Hypotriorchis. Niektórzy ornitolodzy za najbliższego krewnego tego ptaka uważają sokoła skalnego; jednak choć należy on do tej samej linii ewolucyjnej, to nie wygląda na bliski, siostrzany gatunek dla sokoła śniadego.
Nie wyróżnia się podgatunków.
240px|mały|Sokoły śniade na XIX-wiecznej rycinie Charakterystyka Ma 32–36 m długości i 75–88 cm rozpiętości skrzydeł; masa ciała 298–350 g.
Kształtem ciała, długimi i ostro zakończonymi skrzydłami, długim ogonem i wysmukłą sylwetką przypomina dużego kobuza lub małego sokoła skalnego. Dorosłe ptaki mają niebiesko-siwą barwę i pozbawione są czarnych pokryw podskrzydłowych, jak ma to miejsce u sokoła skalnego.