Moody’s w dalszym ciągu publikowała i monitorowała oceny. W 1970 r. agencja Moody’s rozpoczęła praktyki pobierania opłat od emitentów, jak i inwestorów za usługi ratingowe, czego uzasadnieniem była konieczność zatrudnienia dużej liczby osób oraz zakupu skomplikowanych programów ekonometrycznych i z uwagi na zwiększenie zakresu i stopnia komplikacji rynków kapitałowych.
Skala ratingowa Moody’s A – ocena inwestycyjna Aaa – obligacje najwyższej jakości, niemal wolne od ryzyka Aaa
Aa – obligacje wysokiej jakości o bardzo niskim ryzyku Aa1, Aa2, Aa3 (odpowiednio AA+, AA, AA– w skali S&P Global Ratings)
A – obligacje klasy średniej-wyższej o stosunkowo niskim ryzyku A1, A2, A3 (odpowiednio A+, A, A– w skali S&P)
B – ocena spekulacyjna Baa – obligacje o umiarkowanym ryzyku Baa1, Baa2, Baa3
Ba – obligacje obarczone ryzykiem Ba1, Ba2, Ba3
B – obligacje o wysokim ryzyku B1, B2, B3
C – ocena wysoce spekulacyjna Caa – obligacje o bardzo wysokim ryzyku Caa1, Caa2, Caa3
Ca – obligacje niemal niewypłacalne Ca
C – obligacje oceniane najniżej, niewypłacalne tj. w stanie default C
Linki zewnętrzne Moody’s Moody’s Analytics
Kategoria:Przedsiębiorstwa z siedzibą w Nowym Jorku Kategoria:Agencje ratingowe Kategoria:Spółki notowane na NYSE