Landoltia punctata (G.Mey.) Les & D.J.Crawford – gatunek pływających jednorocznych roślin wodnych z monotypowego rodzaju Landoltia, z rodziny obrazkowatych, występujący w strefach klimatu zwrotnikowego i podzwrotnikowego w południowej Afryce, Chinach, wschodniej Azji, Indiach, Indochinach, Azji Południowo-Wschodniej, Australii, Nowej Zelandii, wyspach południowo-zachodniego Pacyfiku, Ameryce Północnej i Południowej. Introdukowany w Europie: w Holandii, Portugalii, Hiszpanii i Włoszech oraz w Egipcie, na Wyspach Kanaryjskich, w Palestynie i Turcji. Prawdopodobnie roślina ta pochodzi z Australii i Azji Południowo-Wschodniej skąd została rozprzestrzeniona i uległa naturalizacji na innych kontynentach.
Morfologia Rośliny o ciele uproszczonym, których jedynymi wyróżnialnymi organami są zredukowane kwiaty, a także zredukowany liść (profil) i korzenie. Ich ciało stanowi człon pędowy, jajowaty do lancetowatego, o wymiarach 1,5–8×1–5 mm, od 1,5 do 3 razy dłuższy niż szerszy, z wierzchu lśniący i zielony, pokryty brodawkami, poniżej gładki i czerwony, płaski lub wypukły. Nerwację pędu stanowi od 3 do 7 żyłek. Rośliny tworzą od 2 do 7 (rzadko 1 lub od 8 do 12) korzeni o długości do 7 cm, przedziurawiających rozwinięty w dolnej części pędu zredukowany liść.