Has określał Rozstanie mianem „komedii sentymentalnej”, dążącej do „przesładzania, liryki, stworzenia w pewnym sensie bajkowej atmosfery”.
Odbiór Konrad Eberhardt ocenił Rozstanie jako film „dość skromny”, w którym reżyser „ujawnia swe zainteresowanie problematyką czasu i jest ona tutaj bardziej na wierzchu; wszystkie elementy filmu natrętnie nas do niej odsyłają”.
Aleksandra Zagórska interpretowała Rozstanie jako przewrotne nawiązanie do prostych fabuł kina przedwojennego, w którym ścierają się odchodzący w przeszłość świat sprzed wojny i gwałtownie przybierająca na sile nowoczesność. Przestrzeń Rozstań jest silnie skontrastowana. Z jednej strony pojawia się karawan zaprzężony w konie, świat przedwojennej arystokracji, dla której śmierć dziadka Magdaleny jest stratą czwartego do brydża. Druga strona to zarazem drugi plan, który zaznacza się przez obecność atrybutów cywilizacji, „postępu”, nowego ładu – z samolotem rozrzucającym ulotki, festynem z występami zespołów ludowych i fajerwerkami. Świat ten przypomina plac budowy, tyle tam maszyn, ciężarówek, domów obłożonych rusztowaniami.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie melodramaty Kategoria:Filmy w reżyserii Wojciecha Hasa Kategoria:Polskie filmy z 1960 roku Kategoria:Filmy Zespołu Filmowego Kamera