Zbory stowarzyszone z PBI utworzyły Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego.

Po usunięciu Johnsona zarówno z Towarzystwa Strażnica jak i Pastoralnego Instytutu Biblijnego, był on przeciwny kontroli zborów przez korporacje i jeszcze w 1918 roku postanowił działać przeciwko organizacjom chrześcijańskim których wcześniej był członkiem: WTB&TS i PBI. 25 listopada 1918 roku wydał pierwszy, okazyjny numer czasopisma „The present Truth and Herald of Christ`s Epiphany” („Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii”).

Stopniowo wokół Johnsona skupiła się grupa osób. Johnson z konieczności założył stowarzyszenie pod nazwą Laymen's Home Missionary Movement (Świecko Domowy Ruch Misjonarski), o zasięgu międzynarodowym. Na konwencji w Filadelfii, w dniu 5 lipca 1919 roku, wybrano Paula Samuela Leona Johnsona na Generalnego Pastora, Nauczyciela i Opiekuna Wykonawczego Świecko Domowego Ruchu Misjonarskiego (LHMM) co dawało mu jednoosobowy nadzór nad ruchem. Rozpoczęto regularne wydawanie „Teraźniejszej Prawdy” oraz drugiego czasopisma przeznaczonego dla osób spoza ruchu „The Herald of the Epiphany” („Zwiastun Epifanii”). W roku 1920 z powodu różnic doktrynalnych w grupie Johnsona nastąpił podział i R.H. Hirsh a wraz z nim B.M. Kittinger odstąpili od P.S.L. Johnsona.. 17 maja 1920 roku Johnson zaapelował do zarządu Towarzystwa Strażnica i PBI o wydawanie przygotowanej przez niego literatury, na co otrzymał odpowiedzi odmowne.