Jan Młynarek (ur. 18 października 1921 w Pakosławiu, zm. 3 września 1990Wyszukiwarka grobów w Poznaniu "napisał 15 marca 1945 roku w podaniu o przyjęcie do UB 24-letni milicjant z Pakosławia", "dowiedziałem się dopiero wiosną 1990 roku. [...] Młynarek zmarł kilka tygodni wcześniej") – polski kat, jeden z głównych egzekutorów stalinowskich w Polsce Ludowej i funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa.

Życiorys Przyjęty do służby w UB na początku 1945 roku jeszcze w tym samym roku został mianowany naczelnikiem aresztu śledczego Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Poznaniu. Z racji zajmowanego stanowiska dowodził plutonem egzekucyjnym wykonującym wyroki kary śmierci. Według relacji ks. Hieronima Lewandowskiego, który pełniąc rolę kapelana więziennego był świadkiem blisko 30 z co najmniej 112 wyroków śmierci wykonanych w Poznaniu w okresie stalinowskim, Młynarek "zabijał często osobiście, odbywało się to w lasach między Gądkami a Kórnikiem. Gdy samochód zatrzymywał się przy lesie, Młynarek szedł przodem, szukając odpowiedniego miejsca. Później przepuszczał nas i strzelał w tył głowy".