16 kwietnia 1912 wprowadzono nowy jednolity system nazewnictwa i numeracji parowozów rosyjskich kolei państwowych i prywatnych, opracowany przez Jurija Łomonosowa. Wcześniej parowozy serii O były rozmaicie oznaczane na poszczególnych kolejach, różnymi literami alfabetu i ich kombinacjami. Rozpoczęto wówczas także proces przenumerowania lokomotyw, nie zakończony w pełni aż do rewolucji w 1917, po której praktycznie zaprzestano dalszych prac nad przenumerowaniem. Parowozy serii Od otrzymały numery od 1 do 851, OD − od 852 do 3507, OŁ − od 3508 do 3701, OW − od 3702 do 7315, OK − od 7316 do 7580, OP − od 7581 do 7593 (tylko nowo zbudowane), O° − 7594 i 7595.

Parowozy z przegrzewaczem – OP, OCz W 1907 Zakłady Putiłowskie zbudowały eksperymentalnie dla Kolei Nikołajewskiej 5 parowozów z przegrzewaczem pary Schmidta i 5 z przegrzewaczem w dymnicy, a w 1908 Zakłady Sormowskie 3 parowozy z przegrzewaczem Notkina. Początkowo oznaczone były na kolei jako serie Op i Os, a od 1912 zaliczono je do serii OP. W 1916 testowano na jednej lokomotywie komorowy przegrzewacz projektu Polaka Mieczysława Pokrzywnickiego, umieszczony nad kotłemRakow, op.cit., s.148.