Parowozy typów 39 i 40 otrzymały na Kolei Władykaukaskiej lokalne oznaczenie serii K, a od 1912 roku − standardowe CzK, lecz przy przechodzeniu na inne koleje otrzymywały następnie oznaczenie O (ros. О). 28 zmodyfikowanych parowozów typu 40 zostało także zbudowanych dla kolei Moskiewsko-Niżegorodskiej, gdzie nadano im oznaczenia Je1 do Je28 (ros. Е1 − Е28). Od 1912 zaliczono je do serii Od (ros. Од, numery 200−227), tak jak model opisany niżej, mimo większej średnicy kółRakow, op.cit., s.152.
Seria Od W 1892 zakłady w Kołomnie opracowały ulepszony parowóz typ 50, ze średnicą kół zmniejszoną do 1150 mm i trzyosiowym tendrem (zapas wody 14 m³). Określany był także jako parowóz „normalizowanego typu 1892 roku”. W tym roku dla Kolei Władykaukaskiej zbudowano 20 takich parowozów (oznaczonych tam jako typ Ł), następnie 31 lokomotyw zbudowano także dla Kolei Kursko-Charkowsko-Azowskiej (używanych tam jako typ T)Rakow, op.cit., s.142-143.