Formowanie Chorągiew stanowiła podstawową jednostkę organizacyjną i taktyczną, walczącą w szyku ustawionym w 3 szeregi. Początkowo oddziały te liczyły od kilku do kilkudziesięciu żołnierzy, a od 1552 roku, od 100 do 150 żołnierzy. Od 1663 roku, w wyniku nacisków sejmowych na zmniejszanie liczby pocztowych i zatrudnianie ochotników bez pocztów, poczty składały się tylko z dwóch „koni” (towarzysz i pocztowy), co spowodowało spłycenie szyku chorągwi do dwóch szeregów. Zamiana oddziałów wołoskich na tatarskie, kozackie lub pancerne albo z tatarskich na wołoskie było zjawiskiem częstym.
W latach 1621–1651 mieszano doraźnie 5-12 chorągwi jazdy różnego rodzaju (husaria, pancerni, kozacy, wołosi, tatarzy) w ramach formowania pułków przed konkretnym zadaniem lub bitwą, co od 1653 miało już charakter stały, tzn. pod jednym dowódcą służył jeden i ten sam pułk. Za czasów hetmaństwa Jana Sobieskiego, po każdej kampanii zmieniał on nieco skład pułków, mieszając je między sobą, dla lepszego zagospodarowania pieniędzy przeznaczonych na komput.