Jan Janusz Kościelecki herbu Ogończyk (ur. 1490, zm. 1545 r.) – kasztelan kowalski od 1514 r., starosta tucholski od 1518 r., kasztelan inowrocławski od 1523 r., kasztelan łęczycki od 1526 r., starosta nakielski od 1532 r., starosta człuchowski od 1535 r., starosta bydgoski od 1535 r., kasztelan kaliski od 1535 r., wojewoda inowrocławski od 1538 r., wojewoda brzesko-kujawski od 1540 r., wojewoda łęczycki od 1542 r, starosta czarneńskiArkadiusz Kamiński, Starostowie czarneńscy (1466-1772) - ich herby, pochodzenie, urzędy, koligacje rodzinne, s. 2. Szkic heraldyczno-genealogiczny .
Życiorys Urodził się około 1490 r. w Kościelcu na Kujawach – gnieździe rodowym Kościeleckich. Był jedynym synem Stanisława - wojewody poznańskiego i Oporowskiej.
Wywodząc się z możnego i znanego rodu, miał ułatwioną karierę. 5 października 1514 r. został mianowany kasztelanem kowalskim. W 1517 r. wystąpił w Wilnie jako świadek traktatu pokojowego z Wołoszczyzną. Od 1518 r. zarządzał starostwem tucholskim, które wziął od ojca w administrację. Podczas ostatniej wojny polsko-krzyżackiej otrzymał list przypowiedni na sto koni. W 1523 r. był już kasztelanem inowrocławskim, a w 1526 r. łęczyckim. W tym roku został odnotowany w Gdańsku jako świadek dokumentu nadającego w lenno Bytów i Lębork.