Franciszek Ossoliński herbu Topór (ur. w 1625, zm. w 1648) – podczaszy królowej Polski Ludwiki Marii Gonzagi w 1646 rokuBożena Fabiani, Warszawski dwór Ludwiki Marii, Warszawa 1976, s. 99., starosta bydgoski i lubaczowski, starosta brodnicki w latach 1645–1648Senatorowie świeccy, podskarbiowie i starostowie Prus Królewskich : 1454-1772. Toruń 1921, s. 65.. Życiorys Urodził się w 1623, prawdopodobnie Ossolinie. Był synem wielkiego kanclerza koronnego Jerzego Ossolińskiego i Izabelli, córki podskarbiego wielkiego koronnego Mikołaja Daniłowicza.
Otrzymał staranne wykształcenie w kraju. Ojciec zapewnił mu najlepszych pedagogów, wychowanków uniwersytetu w Lowanium. W 1645 r. otrzymał od ojca drogą cesji starostwo bydgoskie.
O jego rządach starościńskich niewiele wiadomo. Nie ulega jednak kwestii, iż zabiegał on podobnie jak jego ojciec, o rozwój gospodarczy Bydgoszczy i dbał, by starostwo przynosiło dochody. 10 marca 1646 r. wystawił dokument - kontrakt nadający na prawie olęderskim grunt i młyn w miejscowości Suszkowa (dzisiejsze bydgoskie przedmieście Czyżkówko) znanemu mieszczaninowi bydgoskiemu Andrzejowi Paulusikowi. Na tym gruncie Paulusik miał zbudować pierwszą w Bydgoszczy papiernię. Dokument wystawiony przez Ossolińskiego 17 marca 1646 r. zatwierdził król Władysław IV Waza.