Platforma nubijska składa się z tarczy egipsko-sudańskiej, płyty nubijskiej i monokliny egipskiej. Kiedyś do platformy nubijskiej należała też płyta somalijska, która została oddzielona od niej systemem Wielkich Rowów Afrykańskich i leży na wydzielanej przez niektórych badaczy płycie somalijskiej (nieszczęśliwe przeniesienie nazwy jednostki geologicznej na płytę tektoniczną). Jeszcze wcześniej platforma nubijska była połączona z tarczą arabską i monokliną arabską, tworząc większą platformę nubijsko-arabską. Jej wschodnia część została oddzielona Ryftem Morza Czerwonego i obecnie leży na platformie arabskiej.
Platforma południowoafrykańska zbudowana jest z wyniesień: środkowoafrykańskiego, kongijsko-namibijskiego, Transwalu i mozambicko-rodezyjskiego, które otaczają centralnie położone zagłębienia – Kongo i Kalahari.
Na znacznych obszarach Afryki obserwujemy wychodnie tarcz prekambryjskich. Wiek budujących je skał określono na prekambr oraz starszy paleozoik.
We wschodniej części kontynentu, powstał potężny system rowów tektonicznych, ciągnących się od Morza Czerwonego aż do ujścia Zambezi, nazywany Wielkim Rowem Afrykańskim lub Ryftem Afrykańskim (Ryftem Wschodnioafrykańskim).