Taki przebieg ewolucji mógł przebiegać w przypadku raroga i innych spokrewnionych sokołów z grupy Hierofalco (o równoległej ewolucji przekonują też dane molekularne).

Rozważania te wzbogacają kopalne znaleziska. Kość ramieniowa sprzed 9000 lat, już po ostatniej epoce lodowcowej, z Asuanu w Sudanie, gdzie obecnie występuje Falco peregrinus minor, została uznana za część szkieletu sokoła wędrownegoTchernov (1968). Sokół berberyjski jest jednym z rzadkich przypadków, gdzie nie można określić pod względem biologicznym przekonujących dowodów na odrębność gatunkową, ale są one widoczne na poziomie filogenetycznego pojmowania gatunku. Casus tego sokoła przekonuje, że o wydzieleniu danego gatunku nie decyduje jedynie przodek – protoplasta rodu (wraz z różnicami jego budowy), ale istotny jest też przebieg ewolucji, sposoby adaptacji do środowiska i wpływ izolacji rozrodczej od siostrzanych taksonów (lub ich brak), dzięki którym wyodrębnił się określony gatunek w obecnej postaci.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Sokołowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna Wysp Kanaryjskich Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1829 roku Kategoria:Taksony opisane przez Coenraada Jacoba Temmincka