Już pierwsze wydanie książki cieszyło się dużą popularnością. Poradnik doczekał się czternastu wznowień, z których cztery ukazały się za życia autorki, a ostatnie w 1822, ponad 50 lat po jej śmierci. Książkę przetłumaczono na języki obce: niemiecki, duński, fiński, a także estoński. W XIX wieku zainteresowanie tą publikacją spadło ze względu na modernizację szwedzkiej kuchni, pojawienie się nowych sprzętów i składników.
Cajsa Warg bywa nazywana „matką szwedzkiej sztuki kulinarnej”. Przypisywane jej jest autorstwo popularnego powiedzenia „Man tager vad man haver” („To się bierze, co się ma”), mającego świadczyć o jej oszczędności i zaradności w gospodarstwie. Te słowa nie pojawiają się jednak w jej publikacjach.
W 2002 uhonorowana została, jako jedna z siedmiu postaci odznaczających się w historii szwedzkiej sztuki kulinarnej, znaczkiem pocztowym ze swoją podobizną.
Borgarhuset thumb|Borgarhuset w 1903, budynek w głębi zdjęcia thumb|Borgarhuset w 1914 Dom, w którym Cajsa Warg urodziła się i spędziła pierwsze lata swojego życia, znany jako , jest jednym z najstarszych zachowanych drewnianych budynków regionu Örebro.