W 1951 roku Albert Czeczott przeszedł do nowo utworzonego Instytutu Naukowo-Badawczego Kolejnictwa, gdzie zorganizował zakład trakcji parowej i spalinowej. Uczestniczył w badaniach nowo skonstruowanych parowozów serii TKt48, Ol49 i Ty51. Zajmował się też analizą gatunków węgla pod kątem jego zastosowania do opalania lokomotyw. Był autorem wielu publikacji w Polsce i za granicą. Zmarł 3 listopada 1955 roku.
Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 194-4-25 i 26).
Przypisy
Bibliografia Benedykt Czekała, W sztafecie pokoleń. Prof. Albert Czeczott, w: Nowe Sygnały nr 7/1995 (na podst. )
Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Komunikacji II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1955