Seryjny samolot Hawker Tempest Mk V został wyprodukowany w wytwórni Hawker w Langley i oblatany 21 czerwca 1943 roku. Charakteryzował się silnym uzbrojeniem (podobnie jak Hawker Typhoon) złożonym z 4 działek 20 mm, był za to nieco szybszy i zwrotniejszy od niego. Do sierpnia 1945 ogółem wytworzono 805 samolotów tej wersji. Pierwszych 100 egzemplarzy miało jeszcze działka MK II Hispano-Suiza o długiej lufie wystające poza krawędź skrzydła. Połączenie kadłuba z ogonem wzmocniono płytami podobnymi do łusek ryby, przez co ogona nie można było odłączyć od kadłuba, i oznaczono je jako Tempest V Series 1. Pozostałe Mk V (oznaczone Tempest V Series 2) wyposażono w niewystające poza płat działka MK V Hispano-Suiza o skróconej lufie o 30 cm i lżejsze 11,3 kg, oraz w dodatkowe zbiorniki z paliwem.
thumb|left|Piloci z 486 Dywizjonu RNZAF z Tempestem w Danii (marzec – lipiec 1945) Wersja Mk II miała być początkowo napędzana silnikiem rzędowym Napier Sabre IVA o mocy 2250 KM. Sydney Camm uważał jednak za korzystniejsze zastosowanie silnika gwiazdowego i (wykorzystując rozwiązania z FW190 dotyczące chłodzenia instalacji olejowej oraz odprowadzania spalin), postanowiono zastosować Bristol Centaurus. 28 czerwca 1943 oblatano z tym silnikiem prototyp samolotu Hawker Tempest Mk II.