Od wyzwolenia do 1958 był kierownikiem Wydziału Zdrowia Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Zwolniony w ramach czystki antyżydowskiej w 1959 zdecydował się na wyjazd do Izraela, gdzie w 1979 zmarł.
Rodzina Brat Aleksandra, Marek Bieberstein, był przewodniczącym Gminy Żydowskiej w Krakowie, został zamordowany zastrzykiem fenolu 14 maja 1944 w obozie w Płaszowie. Synowie Marka, a bratankowie Aleksandra, przeżyli okupację: Ludwik Bieberstein (1908–1970) był lekarzem, żołnierzem armii gen. Andersa, Artur Bieberstein-Jurand był farmaceutą i biologiem pracował jako pracownik naukowy na uniwersytecie w Edynburgu. Syn, dr Edwin Opoczyński (Biberstein) (1918–2000), mimo ograniczeń dla studentów żydowskich na Uniwersytecie Jagiellońskim, rozpoczął studia medyczne w 1938 roku. W czasie okupacji niemieckiej więzień m.in. Auschwitz-Birkenau. Po wojnie ukończył studia i przez prawie całe życie był związany z krakowską służbą zdrowia.
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (9 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie służby zdrowia” - wymieniony jako dr Biberstein Aleksander s. Daniela. Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r.