thumb|Zestaw Łuna-M thumb|Zestaw taktyczny Łuna na stanowisku technicznym 9K52 Łuna-M – radziecki taktyczny zestaw rakietowy, którego głównym elementem była jednopociskowa, szynowa samobieżna kołowa wyrzutnia 9P113 oraz pocisk balistyczny 9M21 (oznaczenia według GRAU). W kodzie NATO system ten otrzymał oznaczenie FROG-7A (Free Rocket Over Ground). Była przeznaczona do niszczenia siły żywej, środków ogniowych, stanowisk dowodzenia, zgrupowań sprzętu technicznego na odległości od 12 do 68 km.
Historia Wyrzutnia 9P113 zastąpiła gąsienicową wyrzutnię 2P16 systemu 2K6 Łuna. Wadą wyrzutni 2P16 było występowanie nadmiernych drgań prowadnicy w czasie jazdy, szczególnie po drogach polnych i bezdrożach. Drgania te były szkodliwe dla wrażliwej głowicy jądrowej rakiety 3R10. Aby to wyeliminować, przeprowadzono szereg prób umieszczenia prowadnicy wraz z rakietą na podwoziu kołowym. Próbowano wykorzystać do tego celu podwozia samochodów KrAZ oraz ZiŁ 134 i 135. Przeprowadzone próby nie dały pomyślnych rezultatów. W tym czasie wojsko zgłosiło zapotrzebowanie na rakiety taktyczne o większym zasięgu. 16 marca 1961 r. Rada Ministrów ZSRR wydała rozporządzenie o rozpoczęciu prac projektowych nowego zestawu rakietowego. Zdobyte wcześniej doświadczenia pozwoliły na szybkie opracowanie nowego systemu rakiet na podwoziu samochodu ZiŁ-135LM.