zauważa jednak, że nadużycia takiego państwa ze strony ubogich się zdarzają. Jego zdaniem należy unikać uogólnień w tej sprawie, ponieważ krytykowanie osób w potrzebie nie przystoi chrześcijanom.

Ekumenizm Müller intensywnie zajmuje się dialogiem z kościołami protestanckimi. W teologii Marcina Lutra docenia chrystocentryczne podejście do nauki o usprawiedliwieniu oraz nacisk na podstawowe prawdy wiary. Samą reformację – jako rozłam i rozbicie zachodniego chrześcijaństwa, które określa mianem „rany na Ciele Chrystusa” – uważa za coś, czego Luter nigdy nie zamierzał.

Zasadniczo Müller jest zwolennikiem dialogu ekumenicznego, mającego na celu przezwyciężenie codziennych trudności wynikających z podziału wyznaniowego – np. w małżeństwach mieszanych, zwłaszcza w realiach niemieckich. Jednocześnie zaznacza, że dialog ten musi opierać się na wzajemnym szacunku i równowadze stron; jego zdaniem, strona protestancka bywa zbyt roszczeniowa. Krytykuje też to, że kościoły protestanckie oddaliły się od swoich reformacyjnych korzeni i podążają dziś raczej w stronę oświeceniowego racjonalizmu.