W latach 1969–1973 sprawował urząd mera Tunisu, a od 1975 do 1980 mera miasta Al-Marsa. W latach 1973–1978 zajmował stanowisko ministra młodzieży i sportu, a następnie ministra zdrowia (1978–1979) oraz ministra kultury i informacji (1979–1981). Po tym czasie był ambasadorem Tunezji przy biurze ONZ w Genewie (1981–1986). W latach 1985–1986 zajmował urząd przewodniczącego Komitetu Wykonawczego ds. Uchodźców. Od 1986 do 1987 pełnił funkcję ambasadora Tunezji w Maroku.
Po objęciu władzy przez prezydenta Zajna al-Abidina ibn Alego wstąpił do założonego przez niego Zgromadzenia Demokratyczno-Konstytucyjnego. W latach 1987–1988 ponownie zajmował stanowisko ministra młodzieży i sportu. Od 1995 do 1998 był merem Kartaginy.
W 1964 został po raz pierwszy deputowanym do parlamentu. Mandat ten sprawował kilkakrotnie, w latach 1964–1965, 1974–1981 oraz od 1995. 14 października 1997 objął funkcję przewodniczącego Izby Deputowanych.