23 marca 1939 roku zarządzona została mobilizacja trzech dywizji piechoty na terenie Okręgu Korpusu Nr IX i jednej na terenie Okręgu Korpusu Nr IV. Zmobilizowano wówczas cztery plutony taborowe: pluton taborowy Nr 9 dla 9 DP, pluton taborowy Nr 20 dla 20 DP, pluton taborowy Nr 26 dla 26 DP, pluton taborowy Nr 30 dla 30 DP.

W maju 1939 roku został ustalony przydział dwunastu plutonów taborowych, formowanych w mobilizacji powszechnej dla armii, odwodu Naczelnego Wodza oraz okręgów korpusów: Samodzielna Grupa Operacyjna „Narew” – 1 pluton (nr 361 ?), Armia „Modlin” – 1 pluton (nr 131 ?) Armia „Łódź” – 1 pluton (nr 431 ?) Odwód Naczelnego Wodza (w rejonie Warszawa-Brześć) – 3 plutony okręgi korpusów – 6 plutonów

13 sierpnia 1939 roku zarządzona została mobilizacja 13 i 27 Dywizji Piechoty na terenie Okręgu Korpusu Nr II. Dla obu dywizji zostały sformowane plutony taborowe nr 13 i 27.

24 sierpnia 1939 roku została rozpoczęta mobilizacja alarmowa dwudziestu czynnych dywizji piechoty, a w ich składzie plutonów taborowych.

31 sierpnia 1939 roku był pierwszym dniem mobilizacji powszechnej, w ramach której formowały się plutony taborowe dla 3, 5, 11 i 24 DP.