zginęło 5 członków załogi samolotu, przeżył jedynie tylny strzelec, wyrzucony podczas zderzenia do wody i wyłowiony potem przez Niemców. Katastrofa spowodowała również zniszczenie większości uzbrojenia okrętu i śmierć obsługujących je marynarzy. Podczas usuwania szczątków samolotu zorientowano się, że wśród nich znajdują się trzy uzbrojone bomby głębinowe. Zdecydowano o zrzuceniu ich do morza przy maksymalnej prędkości okrętu, co pozwoliłoby oddalić się na bezpieczniejszą odległość, zanim doszłoby do eksplozji. Plan jednak się nie powiódł – wybuch jednej z bomb poważnie uszkodził rufę i ster U-459. Próby odzyskania sterowności zostały przerwane przez atak kolejnego Wellingtona (). Dowódca U-Boota nakazał opuszczenie okrętu, sam zszedł pod pokład celem (być może) samozatopienia jednostki i poszedł na dno wraz z nią. Po około 7–8 godzinach 37 rozbitków z U-459 i brytyjski lotnik zostali wyłowieni z morza przez polski niszczyciel ORP „Orkan”.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Okręty podwodne typu XIV Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione przez lotnictwo Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu XIV zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim