Prowadził lewicową działalność agitacyjną wśród poznańskich bezrobotnych, brał udział w demonstracjach ulicznych, za co został ponownie uwięziony (1935). Od 1932 był członkiem Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Poznaniu. W 1936 brał udział w pertraktacjach zjednoczeniowych między KPP a PPS, za co został skazany po raz kolejny, tym razem na cztery lata ciężkiego więzienia. Przebywał w zakładach w Koronowie, Wronkach i Kaliszu aż do wybuchu II wojny światowej. W latach wojennych w podziemnej organizacji Świt (ulotki, sabotaż). W 1942 aresztowany. Przebywał m.in. w Forcie VII, twierdzy Zwickau, w Lipsku, Rawiczu i Miejskiej Górce. Z tego ostatniego więzienia zbiegł podczas procesu ewakuacyjnego 25 stycznia 1945.
Po wojnie od razu wrócił do Poznania, gdzie zorganizował pierwsze oddziały milicji proletariackiej (jednej z kilku formacji milicyjnych działających w Poznaniu jeszcze w okresie walk z Niemcami, inną była np. Milicja Polska z ŁazarzaHenryk Tycner, Wolność przyszła w czterdziestym piątym, w: Pierwsze lata. Wspomnienia poznaniaków o latach 1945-1948, Wydawnictwo Poznańskie, 1980, ss.323,331, ), a także pierwszy Komitet Miejski PPR. Aktywnie uczestniczył w pierwszych wiecach organizacyjnych ludności miasta w styczniu i lutym 1945, czyli częściowo jeszcze przed całkowitym opuszczeniem miasta przez Niemców.