Stanisław Pławski (ur. 6 września 1883 w Rakiszkach, zm. 7 sierpnia 1950 w Brwinowie) – polski działacz socjalistyczny, poseł na Sejm RP I i II kadencji, od 1922 do 1930. Wieloletni inspektor pracy, radny wileński.

Życiorys Syn Mateusza i Anny z domu Krikowskej. W 1909 ukończył Politechnikę w Rydze. Po rewolucji lutowej 1917 brał udział w działalności piotrogrodzkiej sekcji PPS (dotychczasowej PPS Frakcji Rewolucyjnej). Na pierwszej konferencji PPS w Piotrogrodzie w czerwcu 1917, wybrany do Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS w Rosji. Ponownie wybierano go do CKW na drugiej konferencji w listopadzie 1917 w Kijowie, jak również na trzeciej w marcu 1918 w Moskwie, oraz czwartej w październiku 1918. Był również członkiem redakcji pisma PPS w Rosji „Głos Robotnika i Żołnierza”.

Po przewrocie bolszewickim wraz z Kazimierzem Pużakiem, był przedstawicielem PPS w Radzie Polskich Organizacji Rewolucyjno-Demokratycznych przy Komisariacie Polskim w Piotrogrodzie. 7 grudnia 1917 wybrano go współprzewodniczącym Rady. W grudniu 1917 w Kijowie uczestniczył w I Zjeździe Rad Delegatów Robotniczych i Żołnierskich Ukrainy, na którym wybrano go do CKW Rad.