miejsce

Rekordy życiowe: bieg na 100 metrów – 11,0 s (7 sierpnia 1938, Dęblin) bieg na 200 metrów – 22,7 s (29 maja 1939, Bydgoszcz) bieg na 400 metrów – 48,3 s (21 sierpnia 1937, Warszawa) bieg na 800 metrów – 1:52,6 s (9 lipca 1938, Królewiec) bieg na 1000 metrów – 2:27,0 s (15 lipca 1939, Chorzów) bieg na 400 metrów przez płotki – 56,2 s (22 sierpnia 1937, Warszawa)

Był zawodnikiem AZS Poznań (1936), Legii Warszawa (1936-1937) i Orląt Dęblin (1938-1939).

We wrześniu 1939 nie udało mu się dołączyć do macierzystej jednostki 41 eskadry rozpoznawczej. Wziął udział w obronie Warszawy w składzie Lotniczego Oddziału Szturmowego Obrony Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu IV C Colditz, Oflagu II A Prenzlau, w szpitalu Königswarthe (21 maja 1941) i Oflagu X C Lubeka (od 11 sierpnia 1943). Po wyzwoleniu przez dwa lata studiował wychowanie fizyczne na uniwersytecie Leuven w Belgii, gdzie startował także w Racing Club Bruxelles.

W 1947 wrócił do Polski. Na mistrzostwach Polski w 1948 zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 400 m i srebrny w biegu na 400 m przez płotki w barwach AZS Toruń.