Rafaił Siergiejewicz Lewicki (; ur. 1847 w Sankt Petersburgu, zm. 1940 w Leningradzie) – rosyjski malarz i fotograf, członek stowarzyszenia Pieriedwiżników.
Życiorys Pochodził z zamożnej rodziny. Był synem Siergieja Lwowicza Lewickiego (1819–1898), pioniera fotografii rosyjskiej. Był kuzynem Aleksandra Hercena. Ożenił się z hrabianką Anną Wasiliewną Ołsufjewą.
Studia artystyczne rozpoczął w roku 1886 na Cesarskiej Akademii Sztuki w Petersburgu u Pawła Czistiakowa na prawach wolnego słuchacza. Wraz z nim studiowali m.in. Wasilij Polenow i Ilja Riepin.
Jego prace z okresu studiów były nagradzane srebrnymi i złotymi medalami. W roku 1877 otrzymał tytuł artysty trzeciej klasy.
W roku 1880 został członkiem stowarzyszenia Pieriedwiżników i uczestniczył w wystawach w latach 1880–1894.
W roku 1884 został mianowany profesorem rysunku i malowania na porcelanie w szkole Cesarskiego Towarzystwa Popierania Sztuk Pięknych; pozostał na tym stanowisku do roku 1914.
W latach 1885, 1896 i 1907 odwiedzał Włochy, gdzie tworzył obrazy rodzajowe i impresjonistyczne krajobrazy.