Jan Nepomucen Paweł Franciszek Jezierski (ur. 1786, zm. 14 marca 1858 w Garbowie) – polski żołnierz, poseł na Sejm Królestwa Polskiego, członek Rady Stanu Królestwa Kongresowego w 1834 rokuNowy kalendarzyk polityczny na rok 1834, Warszawa, s. 133., koniuszy Dworu Jego Cesarsko-Królewskiej Mości w 1849 rokuTomasz Demidowicz, Reforma szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, Tom LXII — 2010 — Zeszyt 2, s. 159., poseł na sejm 1830 rokuMałgorzata Karpińska, Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, Warszawa 2002, s. 53., hrabia w Królestwie Kongresowym w 1820 rokuKuryer Litewski, nr 130, 29 października 1820 roku, [b.n.s.].
Życiorys Jan Jezierski urodził się w 1786 roku jako syn Karola i Zuzanny. W 1809 roku wstąpił do wojska polskiego, brał udział w bitwie pod Sandomierzem, w której dosłużył się stopnia porucznika. Po zakończeniu wojen napoleońskich opuścił wojsko. W latach 1815–1830 był kilkukrotnie marszałkiem sejmików powiatów lubaczowskiego i garwolińskiego. W 1828 roku został wybrany posłem w powiecie garwolińskim.