L’honneur de souffrir – Godność cierpienia, 1927). Mniejszym powodzeniem cieszyły się jej powieści (La nouvelle espérance – Nowa nadzieja, 1903; Les climats – Klimaty, 1924)Zofia Karczewska-Markiewicz, Anna de Noailles, [w:] Mały słownik pisarzy francuskich, belgijskich i prowansalskich, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965, s. 172–173.. W roku 1904 była jedną z inicjatorek utworzenia nagrody literackiej Prix Vie heureuse, późniejszej Prix Femina.
Za zasługi dla kultury francuskiej została uhonorowana – jako pierwsza kobieta w historii – komandorią Legii Honorowej. Na swojego członka powołała ją Królewska Belgijska Akademia Języka i Literatury Francuskiej, również jako pierwszą kobietę w historii. Akademia Francuska ustanowiła nagrodę na jej cześć.
Na polski jej wiersze tłumaczyli Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Jadwiga Dackiewicz i Ryszard Mierzejewski.
Przypisy
Linki zewnętrzne Anna de Noailles – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Francuscy poeci XIX wieku Kategoria:Francuscy poeci XX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Francuzi pochodzenia rumuńskiego Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Modelki i modele (sztuka) Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1933