Józef Bujak (ur. 31 października 1898 w Zakopanem, zm. 22 kwietnia 1949 tamże) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, narciarz, olimpijczyk z St. Moritz.
Życiorys Kariera wojskowa Urodzony w Zakopanem jako syn Józefa i Franciszki Karpol. Był najmłodszym z trójki rodzeństwa. W latach 1910–1916 uczęszczał do państwowego Gimnazjum w Nowym Targu. Od 2 lutego 1917 do 3 marca 1918 walczył na froncie rosyjskim, a od 5 marca 1918 20 czerwca 1918 na froncie włoskim. Podczas walk na froncie włoskim został ranny. We wrześniu 1918 zbiegł ze szpitala w Hebie do Zakopanego. W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do Brygady Strzelców Podhalańskich. Latem 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas odwrotu spod Kijowa w bitwie pod Owruczem został ranny. W 1923 zdał maturę jako ekstern. W czerwcu 1924 ukończył kurs dla abiturientów przy Akademii Handlowej w Krakowie. W grudniu 1919 otrzymał stopień podporucznika, a w październiku 1920 na porucznika. Brał udział w formowaniu kompanii wysokogórskiej. Pełnił funkcję instruktora szkolenia. W czerwcu 1919 brał udział w marszu na Spisz. W październiku 1921 odszedł do rezerwy. W 1928 został urzędnikiem w Zakopanem. Od 1933 do września 1939 został naczelnikiem wydziału finansowego. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 155.