thumb|upright=1.2|Skrzyneczka z kości słoniowej królowej Jadwigi na pastelu Leona Wyczółkowskiego z cyklu Skarbiec wawelski, 1907 Skrzyneczka z kości słoniowej – wykonana z kości słoniowej w 1. połowie XIV wieku w Paryżu szkatułka w stylu gotyckim, według tradycji należąca pierwotnie do królowej Jadwigi i przekazana przez nią do skarbca katedry wawelskiej. Jedna z siedmiu skrzyneczek typu złożonego zachowanych do czasów współczesnych.
Opis Skrzyneczka ma kształt prostopadłościanu o wymiarach 8,5 × 14,5 × 26 cm, złożonego z sześciu prostokątnych płytek z kości słoniowej, połączonych metalowymi okuciami. Ścianki i wieczko skrzyneczki oraz okucia są bogato rzeźbione i przedstawiają łącznie 17 scen ze średniowiecznych romansów. Na wieczku przedstawiono trzy sceny dworskie, turniejową potyczkę na kopie oraz zdobywanie „zamku miłości”. Na przedniej ściance: Arystoteles pouczający Aleksandra, Filis siedząca na grzbiecie Arystotelesa jak na koniu, czemu z zamku przygląda się Aleksander, Tysbe ukrywająca się przed lwem na drzewie oraz wspólna śmierć Pyrama i Tysbe, przebijających się mieczem. Na prawej ściance: rycerz Enyas uwalniający dziewczynę z rąk Dzikiego Człowieka oraz rycerz Galahad otrzymujący od starca klucze do zamku.