thumb|Budowa β-defensyny|skaluj β-Defensyny – białka kationowe zaliczane do peptydów antydrobnoustrojowych o długości 36-42 aminokwasów, których mostki dwusiarczkowe rozmieszczone są w pozycjach C1-C5, C2-C4, C3-C6. Pierwszą z odkrytych β-defensyn była cząsteczka peptydu wyizolowana z języka krowy w 1991, nazwana TAP (tracheal antimicrobial peptide). Od ówcześnie znanych defensyn różniła się innym rozmieszczeniem sześciu cystein, związanych trzema mostkami dwusiarczkowymi. Pierwszą ludzką β-defensynę hBD-1 odkryto w 1995.
Ludzkie β-defensyny U człowieka geny kodujące defensyny znajdują się na chromosomie 8. Eksprymowane peptydy osiągają ciężar 4-5 kDa, od ludzkichα-defensyn różnią się długością, strukturą, oraz większą zawartością aminokwasów argininy i lizyny. Do ludzkich β-defensyn należy hBD-1 wytwarzana przez komórki nabłonkowe (m.in. oskrzeli, języka, szyjki macicy, okrężnicy, dróg moczowych), a także neutrofile i leukocyty oraz hBD-2 i hBD-3, wytwarzane przez keratynocyty (w reakcjach zapalnych, głównie w łuszczycy. hBD-4 została zidentyfikowana po raz pierwszy w wyniku analizy screeningowej ludzkiego genomu, na podstawie danych z HGP.