Bermudy – mały archipelag w zachodniej części Atlantyku, w basenie Morza Sargassowego. Wyspy zostały odkryte przez Juana de Bermudeza w XVI wieku, cechują się wybitnie nizinnym krajobrazem i morskim zwrotnikowym klimatem. Archipelag oddalony jest o 1090 km od wschodnich wybrzeży USA, należy do Wielkiej Brytanii.
Powierzchnia i położenie Bermudy mają powierzchnię 53 km², wielkością zbliżone do przeciętnego polskiego miasta; wyspy rozciągają się na długości 25 km i szerokości 8 km. Ich linia brzegowa mierzy 103 km.
Oddalone o ponad 1000 km od wybrzeży Ameryki Północnej, Bermudy są samotnym archipelagiem nie graniczącym poprzez wody terytorialne z żadnym państwem czy innym terytorium.
Ukształtowanie poziome mały|lewo|Wybrzeże na Bermudach Archipelag Bermudów składa się 7 głównych i 130 małych wysp. Łącznie w skład terytorium wchodzi około 300 wysp i wysepek. Największą wyspą jest Bermuda o powierzchni 39 km², reszta wysp ma mniej niż 5 km² powierzchni. Wyspy Bermudów cechują się urozmaiconą linią brzegową, gdzie liczne są niewielkie zatoki i półwyspy o wydłużonych, podłużnych kształtach. Wybrzeża w większości pokrywają plaże, wiele odcinków jest skalistych i pod wpływem czynników atmosferycznych i morskich przybiera różne formy.