Od 1916 do 1919 był przewodniczącym Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Górniczego w Dąbrowie Górniczej. W czasie I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W czerwcu 1916 zagrożony aresztowaniem wyjechał na krótko do Kielc, gdzie pod fałszywym nazwiskiem pracował w kopalni miedzi, w 1917 wrócił do Klimontowa i za udział w strajku górników w styczniu, marcu i kwietniu 1918 został aresztowany w marcu 1918 i więziony w Zamościu. Został uwolniony wskutek interwencji związków zawodowych po trzech miesiącach. W listopadzie 1918 był komendantem Milicji Ludowej PPS w Klimontowie, i kierował akcją rozbrajania wojsk okupacyjnych. Z ramienia OKR PPS był przewodniczącym Rady Delegatów Robotniczych w Dąbrowie Górniczej, a następnie został burmistrzem Zagórza pod Sosnowcem.
W wyniku wyborów parlamentarnych w 1919 został wybrany z listy nr 1 (PPS), w okręgu wyborczym nr 29 (Sosnowiec). W Sejmie Ustawodawczym jako członek Związku Polskich Posłów Socjalistycznych, był członkiem komisji odbudowy kraju. W Sejmie był współautorem wniosku o wprowadzenie w kopalniach trzeciej zmiany w celu zmniejszenia bezrobocia i zwiększenia wydobycia węgla.