Odbijający zareagował na piłkę zgodnie ze wszystkimi arkanami sztuki. Wysunął do przodu lewą nogę, zasłaniając swój wicket, i trzymając tuż za nią swój kij na wypadek, jeżeli piłka zakręciłaby bardziej niż zazwyczaj – jest to standardowa taktyka obronna stosowana przeciwko tego typu rzutom. Z pozoru rzut był wyraźnie nieudany i nie sprawiał żadnego zagrożenia dla odbijającego. Ku zdziwieniu zarówno samego Gattinga, jak i wszystkich komentatorów oraz kibiców, piłka po odbiciu się od powierzchni pitcha skręciła gwałtownie o około 90 stopni i omijając nogę oraz kij Gattinga uderzyła w jego wicket. Zszokowany Gatting stał przez chwilę nieruchomo, po czym potrząsając z niedowierzaniem głową powoli zszedł z pola.
Po zbiciu przez Warne’a wicketa Gattinga drużyna angielska szybko straciła pozostałych ośmiu graczy łącznie zdobywając tylko 210 runów. W swoim drugim innings Australia odbijała znacznie lepiej niż w pierwszym. Alan Border, kapitan drużyny australijskiej, zadeklarował (zakończył) innings swojej drużyny, kiedy zdobyła ona 432 runy przy stracie zaledwie pięciu wicketów. W odpowiedzi Anglicy zdobyli tylko 332 runy w swoim drugim innings i Australia wygrała mecz różnicą 179 runów.