W grudniu 1981 został internowany. Przebywał w ośrodkach odosobnienia w Ostrowie Wielkopolskim i Głogowie. W marcu 1982 uczestniczył w proteście głodowym. W tym samym miesiącu został zwolniony. Następnie działał w podziemiu, drukując i kolportując niezależne wydawnictwa. Od maja do października 1982 był ponownie internowany za domaganie się legalizacji „Solidarności”. W 1983 został skazany za działalność opozycyjną na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby. W połowie lat 80. działał w Duszpasterstwie Ludzi Pracy, współorganizując w Ostrzeszowie Msze za Ojczyznę. W 1987 założył NSZZ „Solidarność” FUM Polnar Ostrzeszów, działający poza strukturami ogólnopolskimi „Solidarności”. W 1988 jako niezależny delegat uczestniczył w sesji Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie. Współpracował z Radiem Solidarność.