Pierwszym dowódcą „Van Kinsbergena” został komandor porucznik John Louis Karel Hoeke.
Opis konstrukcji „Van Kinsbergen” miał kadłub długości całkowitej 103,2 m (100,2 m na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokości maksymalnej 11,63 m i średnim zanurzeniu 3,4 m. Jego wyporność standardowa wynosiła 1700 ton angielskich (ts), konstrukcyjna 1760 ts, zaś pełna 1938 ts. Kadłub był podzielony na 16 przedziałów wodoszczelnych.
Napęd okrętu stanowiły dwa zespoły turbin parowych typu Stork- o łącznej projektowanej mocy 17 000 shp, zasilane w parę przez dwa kotły typy Yarrow o maksymalnym ciśnieniu roboczym 21 at i poruszające za pośrednictwem przekładni redukcyjnej dwa wały napędowe, każdy z jedną śrubą o średnicy 2,65 m. Maksymalny zapas paliwa wynosił w pierwszym okresie służby 128 ts ropy. Podczas prób morskich okręt uzyskał maksymalną prędkość 25,5 węzła i moc 19 750 shp.
Początkowe uzbrojenie składało się z czterech pojedynczych armat Bofors no. 6 L/50 kal. 120 mm, produkowanych na licencji w holenderskiej firmie Wilton-Fijenoord, umieszczonych po dwie na dziobie i rufie, w superpozycji;