23 kwietnia 1943 roku nastąpiła kolejna zmiana dowódcy: nowym został komandor Johannes Jacobus Lukas Willinge, już 19 sierpnia zastąpiony przez komandora Jana Augusta Gauwa, który pozostał na tym stanowisku do końca działań wojennych.
W czerwcu 1944 roku „Van Kinsbergen” eskortował do Miami liniowiec USAT „George Washington”. Wkrótce potem wszedł w skład Eastern Sea Frontiers Killer Group, bazującej w Nowym Jorku i poszukującej U-Bootów na zachodnim Atlantyku. W tym okresie swej służby zyskał przydomek „Latający Holender” (Flying Dutchman). Pod koniec stycznia 1945 roku okręt odstawiono do rezerwy w Wielkiej Brytanii i przeklasyfikowano na kanonierkę, ze znakiem taktycznym N 3. 31 sierpnia 1945 roku powrócił do Holandii, wpływając do portu w macierzystym Rotterdamie.
Lata powojenne thumb|„Van Kinsbergen” z NATO-wskim numerem burtowym w 1955 roku W październiku 1945 roku okręt został wysłany do Holenderskich Indii Wschodnich, gdzie oddziały holenderskie toczyły walki z partyzantką indonezyjską. Podczas rocznego pobytu na tamtejszych wodach wspierał ogniem artyleryjskim własne wojska, zaś po częściowym ustabilizowaniu panowania holenderskiego w kolonii powrócił do kraju.