Jej nieprzemijająca wartość zdaniem Bernarda Grüna tkwi jednak w tym, że była również odbiciem epoki i jej społeczeństwa: całej przedwojennej ery, pustego światka nocnych lokali, lowelasów i szansonistek, światka, w którym kochanków i metresy zmieniano wraz z każdym programem, z nocy robiono dzień, wzywano notariusza do café chantant, by urzędowo poświadczył przyrzeczenie małżeństwa, a mimo to meldowano się na służbę w swoim pułku.
Nagrania Rothenberger, Miljakovic, Gedda, Brokmeier, pod. dyr. Mattesa (EMI, 1971) Talmar, Wunderlich, Holm, pod dyr. Marszalka (Philips, 1959, przekrój) Bolechowska, Kossakowska, Nikodem, Adamczewski (Polskie Nagrania, przekrój)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Operetki Imre Kálmána