Henry Pelham (ur. 25 września 1694 w Laughton w hrabstwie Sussex, zm. 6 marca 1754 w Londynie) – brytyjski polityk z partii wigów, premier Wielkiej Brytanii w latach 1743–1754.
Wczesne lata życia thumb|200px|Młody Henry Pelham ok. 1720 r.
Był młodszym synem Thomasa Pelhama, 1. barona Pelham, i lady Grace Holles, córki 3. hrabiego Clare. Jego starszym bratem był Thomas Pelham-Holles, 1. książę Newcastle. Henry odebrał wykształcenie w Westminster School oraz w Hart Hall na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie do dziś działa założone na jego cześć Sir Henry Pelham Gentlemen’s Sporting Society.
Pelham służył jako ochotnik w pułku Dormer’s regiment i brał udział w bitwie pod Preston w 1715 r. podczas powstania 1715 r. Następnie spędził dwa lata na kontynencie, a w 1717 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Seaford w hrabstwie Sussex, który to okręg reprezentował do 1722 r., kiedy uzyskał mandat z okręgu Sussex, który reprezentował aż do śmierci.
Kariera polityczna Początki Dzięki poparciu Roberta Walpole’a Pelham został w 1721 r. lordem Skarbu (Lord of the Treasury), a w 1724 r. sekretarzem ds. wojny. Od 1730 r. był płacmistrzem armii. Pelham i Walpole byli obaj współzałożycielami słynnego przytułku Foundling Hospital, otwartego w 1739 r.