Wyspa leży na południowym krańcu płyty karaibskiej. Curaçao zbudowane jest z zasadowych i ultrazasadowych skał wylewnych pochodzących z dolnej kredy. W skład podłoża wyspy wchodzą także utwory składające się z piaskowców, łupków i wapieni, oraz intruzji magmowych. Utwory te pochodzą z dolnej kredy. Po zakończeniu działalności fazy laramijskiej utworzył się o znacznej miąższości zespół skał złożonych z piaskowców i zlepieńców. W środkowej części wyspy występują osady wapieni rafowych pochodzących z miocenu i pliocenu. Południowy skraj wyspy tworzą wapienie rafowe, które proces powstawania się nie zakończył.
Curaçao jest wyspą nizinną, gdzie najwyższe wzniesienia znajdują się w części północnej. Najwyższy szczyt wyspy, Christoffelberg, wznosi się na 372 m n.p.m., a sąsiedni Tafelberg - na 230 m n.p.m. Region tych szczytów ma charakter górzysty. Najwyższym wzniesieniem w południowo-wschodniej części wyspy jest Ronde Klip o wysokości 129 m n.p.m. Wyspa pozbawiona jest monotonii, urozmaicają ją wzniesienia i pofalowania terenu.
Klimat
Curaçao leży w regionie klimatu podrównikowego, który jest suchy, czego przyczyną jest północno-wschodni pasat. Wiatry te docierając do wyspy tracą wilgoć i nie przynoszą opadów. Klimat kształtują ciepłe prądy okołorównikowe.